در شرایط رقابتی جدید جهانی، کشورهای اروپایی با موج شدید رقابتی فزاینده هم از سوی رقبای سنتی خود و هم از سوی اقتصادهای نوظهور مواجه هستند. این مشکل با بحران اقتصادی کنونی تشدید شده است. در اروپا، این بحث وجود دارد که آیا توسعه اقتصادی بر توانایی مکان ها برای انطباق و واکنش به شوک های داخلی و خارجی با استفاده از منابع محلی استوار است یا خیر. این توانایی به کاربرد مفهوم انعطافپذیری یا ظرفیت یک سیستم اشاره دارد
در عصری که مشخصه آن شهرنشینی مترقی جهان است، درسی که میتوانیم از میراث هنری، مکانها و جوامع بیاموزیم، مربوط به «ظرفیت ترکیب سنت و مدرنیته» با «توسعه مجدد توسط سنت» است (کوپکا، 2012). با تقویت بحث بینالمللی کنونی پیرامون حفاظت از مناطق شهری، به نظر میرسد که بتوان نگرانیهایی را که الهامبخش کار معماران، برنامهریزان، محافظان، مدیران محیطزیست و فرهنگی و فرهنگی بوده است، با هم ادغام کرد.
در این سناریو، مشارکت های گردآوری شده در این شماره ویژه به وضوح تحول مهمی را در روابط بین فرهنگ، اقتصاد و جامعه نشان می دهد. این تکامل جامعه را به عنوان نقطه کانونی جدید کارکرد اجتماعی یک تغییر فرهنگی از یک میراث مادی به یک میراث غیر مادی می بیند (وکو، 2010).
منشأ این شماره ویژه بخشی بود که من هماهنگ کردم، “کارکرد اجتماعی میراث فرهنگی”، در کارگاه هزینه اتحادیه اروپا “حفاظت از میراث فرهنگی. یک چالش
