مجیدرضا حریری گفت: سرمایه‌گذاران خارجی که به ایران می‌آیند تشخیص دادند که نمی‌توانند با بخش خصوصی ما کار کنند و به دنبال این هستند که با بخش دولتی یا بخش‌های پرقدرت‌تری از بخش خصوصی که در اقتصاد حضور دارند وارد معامله شوند.

وی ادامه داد: دلیل این اتفاق هم این است که سرمایه‌گذاران خارجی می‌دانند که در صورت کار با بخش دولتی، فعالیت‌هایشان در شرایط امن‌تری قرار خواهد گرفت. نتیجه این رویکرد این است که هر هیاتی که به ایران می‌آید با بخش خصوصی مذاکره نکرده است. شاید به صورت نمایشی به اتاق بازرگانی آمده باشند اما معاملات، تفاهم‌نامه‌ها و قراردادها با بخش‌هایی بسته شده که زیر مجموعه نفت، گاز، پتروشیمی، فولاد و خودروسازی بوده‌اند که مدیریت‌شان دولتی است.

حریری تصریح کرد: این اتفاق نقطه ضعف اتاق بازرگانی است. از اوایل سال گذشته این موضوع بار‌ها اعلام شد که هیات‌هایی که به ایران می‌آیند تا کنون به درد بخش خصوصی نخورده‌اند که خوشبختانه رییس اتاق بازرگانی ایران هم اخیرا این نکته را متذکر شد.

نایب رئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین با بیان اینکه بخش خصوصی در سفر هیات‌های خارجی به ایران باید حضور پر رنگ‌ تری داشته باشد، گفت: این ضرورت برای فعالیت مطلوب بخش خصوصی وجود دارد که قانون بهبود محیط مستمر کسب و کار که بیش از دو سال از ابلاغ آن به دولت می‌گذرد، اجرایی شود و علاوه بر آن هم‌زمان، ابتکار عمل را اعزام هیات‌های بخش خصوصی خودش به دست بگیرد.

حریری افزود: اینکه رییس اتاق بازرگانی شانه به شانه رییس جمهور در سفر‌ها حضور پیدا کند اتفاقی مثبت و بسیار لازم است اما کافی نیست و بیشتر جنبه نمادین دارد. این حضور می‌تواند جنبه اجرایی و عملی پیدا کند که بخش خصوصی خودش را از دولت جدا کند، یعنی بخش خصوصی سفر‌هایی را با اهداف معین که قبلا مطالعه شده است شکل دهد و هیات‌هایی را با همان اهداف با کشور دعوت کند.

وی اضافه کرد: در این صورت است که ابتکار عمل به دست اتاق بازرگانی می افتد و این اتاق بازرگانی است که تشخیص می‌دهد چه سطحی از صنعت، خدمات و کشاورزی را که بخش خصوصی در آن دخیل است را معرفی کند و با طرف‌های خارجی مذاکره کند.