پروژه ویلا باغشهر در زمینی به ابعاد 60*25 متر با شیب تقریبی 7 درصد در منطقه ویلایی رو به دشت از سمت کوه واقع شده است. این منطقه با ویلاهای مرتفع با متریال های متنوع، بی نظمی و انواع معماری از جمله سایر ویلاها مشخص می شود. نمودار پروژه نقدی است بر ساماندهی پلان در میان سازه های دومینو که بر دیگر انواع معماری مانند سایر ویلاها و همچنین ساختار شهری تاثیر گذاشته است. فرآیند طراحی پروژه با توجه به شرایط به جای سایت فیزیکی با نمودار شروع شد و ایده اولیه شکل گیری آن رهایی از مفاهیم فضایی بود. از این رو، فضاهای تعریف شده در برنامه مستقل و کاملاً آزاد بودند.
اهمیت تغییر در استراتژی توسعه در پتانسیل ایجاد فضاهای متنوع از طریق برنامه، کاربر یا خواسته های معمار نهفته است. این رویکرد سپس به شکل گیری فضاهای پروژه منجر شد. نمودار پروژه هیچ محدودیتی در شکل و ابعاد واحد نداشت و برنامه مشخص شده توسط مشتری تنها پارامتر ابعاد برای هر واحد بود. موضوع اساسی در پروژه نحوه سازماندهی واحدهای داخل سایت بود. یکی از تکنیک های درمانی قرار دادن واحدها به صورت جداگانه در محل و یافتن وسیله ارتباطی بین آنها بود. به هم پیوستگی و اشتراک فضاهای بین واحدها در کنار پاسخگویی به نیازهای ارتباطی بین فضاها، می تواند حوادث فضایی پیش بینی نشده ای را در فضای بیرونی و داخلی ایجاد کند.
این پروژه جایگزین های چیدمان زیادی برای جعبه ها داشت و ایده های طراحی و درخواست های مشتری، توسعه پروژه را به شکل نهایی آن تعریف می کرد. یک استخر به طور جداگانه اضافه شد تا نیازهای برنامه اضافی مشتری را برآورده کند. با توسعه پیچیدگی جعبه ها، فضایی بین آنها ایجاد شد و تجربه فضایی متفاوتی را برای کاربر در هر فضا و انتقال بین آنها فراهم کرد. بر اساس نمای کوه و نمای جنوبی و شمالی شهر، جعبه ها به صورت شفاف طراحی شده اند. علاوه بر این، طراحی با حفظ صلبیت این دیوارها، از نور نامناسب شرق و غرب خلاص شد و امکان پایبندی به دیدگاه طراح از ایده پروژه را به نمودار اولیه فراهم کرد.
نحوه چیدمان واحدها در کنار یکدیگر با فضای باز و تغییرات ارتفاع جعبه با توجه به شیب سایت با ارائه نماهای چند جهته به حفظ استقلال هر واحد و ارتباط روان در هر دو پلان و نمای بر اساس سایت کمک کرد. . سیستم سازه ای پروژه شامل دیوارهای بتنی و سقف دال بتنی بود. این سیستم الزامات سازه ای را برآورده می کرد و بهترین گزینه برای نمودار معماری نیز بود. معمار پروژه ساختار پروژه را طراحی کرد، که پس از آن تحت یک فرآیند تکراری برای محاسبه به مهندس سازه داده شد. ساختار به دست آمده ایده های طراحی را تقویت کرد و نیازی به مواد اضافی نداشت و بتن اکسپوز بهترین گزینه در نظر گرفته شد.
آویزهای زیر سقف برای افزایش زیبایی داخلی بلند شده اند. در هم تنیدگی جعبه ها در داخل و خارج، نمای واحدی را از واحدهای مستقل ایجاد می کند که از طریق این مداخله از نظر فضایی به هم متصل می شوند. علاوه بر این، یک راه پله فلزی برای اتصال فضای جعبه سوم با دو باکس دیگر تعبیه شد. “فضای باقیمانده” یا “فضای بین” مناسب ترین اصطلاح برای توصیف فضای تصادفی ایجاد شده بین جعبه ها است که در آن فضای خارجی با قرار دادن لایه های شفاف در ابتدا و انتهای آن به فضای داخلی تبدیل می شود. جالب اینجاست که این دگرگونی در طول فرآیند ساخت و ساز اتفاق افتاد تا در فرآیند طراحی.
بتن اکسپوز نقش حیاتی در سیستم های روشنایی و نصب پروژه دارد و تبدیل به یک شی در زیر سقف ها می شود که در تمام قسمت های پروژه تکرار می شود. سایر وسایل مبلمان به عنوان اشیاء مانند کابینت، میز تلویزیون، شومینه و کتابخانه روی دیوار سیمانی فضای نشیمن قرار داده شد. این استراتژی در همه زمینه ها با استفاده از سازه های بتنی و عناصر مستقل مبلمان ادامه یافت. در نهایت، پارکت چوبی به عنوان کفپوش پروژه انتخاب شد تا فضای کلی گرم تری ایجاد کند و تعادلی را در ساختار بتنی سخت در کنار اشیاء مجلل ایجاد کند. این طرح نگرانی از پایبندی به نمودار را برطرف کرد و یکپارچگی مواد را برای جلب رضایت مشتری حفظ کرد.
نام: ویلا باغ شهر /
مکان: فرخ شهر ، شهرکرد /
شرکت معماری: استودیو اکسپرینس /
معمار: حسین سوداوی /
تیم طراحی: مریم سوداوی، عارفه علی اکبری، زهرا وکیلی، ستاره سلیمانی
تاریخ: 2020-2020 /
منطقه سایت: متر مربع مساحت زیربنا: 460 متر مربع / نوع: مسکونی /
مدیر اجرایی: امین کوهیان
مکانیک: علیرضا نادر تهرانی
برق: حمیدرضا ایرج منش
نورپردازی: ستاره شمال
گرافیک: عارفه علی اکبری /
عکس ها: استودیو دید، وحید گل پرورهی /
کارفرما: ا.
