مسیر رستوم وسکانیان پس از فارغ التحصیلی از دانشگاه تهران در سال 1959 مشخص شد. او به عنوان پنجمین دریافت کننده بورسیه دولتی معتبر برای ادامه تحصیل در رشته معماری در پاریس انتخاب شد. پس از چهار سال تحصیل در دانشکده هنرهای زیبا، در سال ۱۳۴۳ به عنوان استادیار در آتلیه معمار سرشناس هوشنگ سیحون به دانشگاه تهران بازگشت . در مدت ده سال در این دپارتمان، او رئیس دانشکده معماری شد و از سال 1975 تا تعطیلی دانشگاه در سال 1980، دانشکده معماری را مدیریت کرد.
در این دوره وسکانیان با نمایشگاههای هنری، کمیسیونهای معماری و فعالیتهای آکادمیک بسیار پربار بود. در مرخصی تعطیلات خود در دانشگاه پنسیلوانیا در سال 1974، او از دفتر معمار مشهور جهان، لوئیس کان بازدید کرد، که باید در سال 1970 با او ملاقات کرده باشد. آثار انسانی انسانی کان، ترکیب موفق مصالح سنتی با بتن، و طرح های منطقه گرایانه با اصول خود وسکانیان صحبت می کرد. . در آن زمان، او نمیتوانست بداند که دو دهه آخر زندگی خلاقانهاش نه چندان دور از شاهکار کان سپری خواهد شد. ساختمانهای وسکانیان در دهه ۶۰، از جمله باشگاه ارامنه و خانه آخر هفته در تهران و همچنین مهد کودک ارامنه در تبریز، نمونههای اولیه مدرنیسم منطقهای در ایران بودند. مواد محلی مختلف برای بازنگری در شکل و عملکرد گرد هم آمدند. مانند کان، درک عمیق و احترام به تاریخ، وسکانیان را از دیگر مدرنیست ها متمایز کرد که برای حفظ بناهای تاریخی زمان را از ساخت و ساز صرف کردند. بازسازی صومعه سنت تادئوس و مستندات کلیسای سنت سرکیس بیان اصلی تعهد او به تاریخ بود.
پروژه های
1- کلیسای صلیب مقدس

